வாக்குறுதி

வெண்டி ஜூ

அறிகுறிகளின் மூலம் தீர்வு காண்பது கடவுளாக இருந்தது, தினமும்

இருமுறை அந்த ஆன்மா தனக்குத் தானே சிக்கலை

அவிழ்க்கும்வரை. எழுதப்படாத கடந்தகால நாட்களுக்குள்

பயணித்தேன், விடலைகள் சாளரத்திற்கு ஒரு வெளிப்படையான

கொட்டாவியைச் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். ஒரு பாதாம் கொட்டை

எனது அன்பிற்கினியவரின் கடுமையான தருணத்தினுள்

வீழ்ந்து, ஒரு சொல் போல நோயாளியைத் தாக்கியவாறு

கிடந்தது. வாக்குறுதியையும் நினைவில் வைக்க இயலாத

வெப்பம் நிறைந்த வெண்மையான நட்சத்திரங்களையும்

முணுமுணுக்கும் என் தந்தையைக் கவனித்தபடி அவநம்பிக்கையில்

உறைந்திருந்தேன். யாரும் காயப்படவில்லை, சில நிறைவுறாத

மறையாற்றல்கள் அறையிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. நுழைகிறது, அறிவு.

இருண்மையை விரட்ட வந்த மனிதர்கள், என் எண்ணங்களை

ஒரு கொதிநிலைக்கு விரட்டினார்கள். நாம் உழன்ற ஒவ்வொரு தசாப்தமும்

தவறான புரிதலின் ஒரு வகைமையாக இருந்தது. பல வருடங்களாக

நம் கருத்துகளைக் கேட்பவரிடம் நாம் பற்களைக் காண்பித்துக்

கொண்டிருந்தோம். விடுபட்ட உள்ளீட்டில் எனது தாபங்கள்

பலவீனமடைந்ததை உணர்ந்தேன். இலைகள் விசுவாசத்துடன்

ஒவ்வொன்றாக கிளைகளிலிருந்து உதிர்ந்தன. ஆனால்

அனைத்து முரண்களுக்கும் எதிராக நான் உங்களுக்கு

எழுதினேன். பணம். காகிதவேலை. காதலின் வலுவான

திறந்த கதவு. விமர்சனம். அவமதிப்பு. தொலைநோக்கு மற்றும்

அவ்வப்போது போதுமான நேரம்.

தமிழில்: மோகன ரவிச்சந்திரன்